Wieś Zyndranowa od dawna jest domem dla łemkowskiej grupy etnicznej, której kultura różni się od innych grup etnicznych zamieszkujących Karpaty. To właśnie te cechy zostały uchwycone przez Muzeum Kultury Łemkowskiej, w którym znajduje się wystawa etnograficzna i historyczna oraz artefakty upamiętniające działania bojowe w Dukli podczas II wojny światowej.
Zyndranova to miejscowość położona w sercu Beskidu Niskiego, tuż poniżej głównego grzbietu Karpat, około 2 km od Przełęczy Dukielskiej. Miasto zostało założone przed 1399 rokiem. Zyndranowa została poważnie zniszczona podczas obu wojen światowych. Miasto było niegdyś uważane za stolicę wschodnich Łemków.
W 1897 r. we wsi zbudowano cerkiew greckokatolicką na planie krzyża, której architektura przypomina architekturę huculską. Cerkiew przetrwała obie wojny światowe, ale była bardzo zniszczona. Dlatego władze obiecały Łemkom, którzy powrócili z wysiedlenia, pozwolenie na budowę nowej cerkwi. Obietnica ta nie została dotrzymana i przez ponad 20 lat nabożeństwa odbywały się w tzw. domu powiatowym. Dopiero w 1985 r. wybudowano nową murowaną cerkiew. Kościół św.która jest cerkwią miejscowej parafii. Była to pierwsza cerkiew zbudowana na Łemkowszczyźnie po II wojnie światowej.
Muzeum Kultury Łemkowskiej
Muzeum powstało w 1968 roku z inicjatywy Teodora Gocza, mieszkańca Zyndranowej, w celu zachowania kultury Łemków zamieszkujących te tereny do 1947 roku. Ciekawostką skansenu jest dom z 1860 roku, w którym można znaleźć wiele zabytków z terenów łemkowskich: stajnie, spichlerz, kapliczkę, cygański warsztat kowalski, wiatrak, studnię. Na terenie skansenu znajduje się również dom żydowski oraz ekspozycja prezentująca wspomnienia z walk, które miały tu miejsce przed zakończeniem II wojny światowej (operacja karpacko-dukielska).
